Σύμφωνα με τον φιλόσοφο του πανεπιστημίου της Οξφόρδης Nick Bostrom η πιθανότητα να ζούμε ήδη σε μια προσομοίωση κάποιου υπολογιστή είναι 20% . Η απλοποιημένη έκδοση του επιχειρήματός του είναι η εξής (μεταφράζω απο σχετικό άρθρο στην wikipedia):
1. Είναι πιθανό ένας πολιτισμός να μπορεί να δημιουργήσει μια προσομοίωση υπολογιστή που να περιέχει άτομα που έχουν τεχνητή νοημοσύνη.
2. Ένας τέτοιος πολιτισμός πιθανότατα θα έτρεχε πολλές (μάλλον δισεκατομμύρια) από αυτές τις προσομοιώσεις (για πλάκα, για έρευνα, κλπ).
3. Ένα προσομοιωμένο άτομο μέσα στην προσομοίωση, δεν θα ήξερε οτι βρίσκεται μέσα σε μια προσομοίωση – θα είναι απλά η καθημερινή του δραστηριότητα αυτό που θα αποκαλεί “πραγματικό κόσμο”.
Οπότε η τελική ερώτηση είναι – αν κάποιος δεχτεί οτι τα θέματα 1,2,3 είναι τουλάχιστον δυνατά, ποιό από τα ακόλουθα είναι πιο πιθανό;
α. Είμαστε ένας πολιτισμός στο σύμπαν ο οποίος θα αναπτύξει τελικά την ικανότητα να τρέχει εξομοιώσεις τεχνητής νοημοσύνης; ή
β. Είμαστε μία απο τις δισεκατομμύρια προσομοιώσεις που τρέχουν ήδη; (Θυμηθείτε το θέμα 3)
Για περισσότερες λεπτομέριες δείτε το σχετικό άρθρο στην New York Times , στην wikipedia , και πολύ αναλυτικά (από τον ίδιο τον Nick Bostrom), όλος ο συλλογισμός του.
Oh my Gosh!
Matrix δηλαδή.
Ναί εντελώς!
Nothing seems real
I`m starting to feel
Lost in the haze of a dream
And as I draw near
The scene becomes clear
Like watching my life on a screen
Dream Theater
Το επιχείρημα είναι ψευδο-λογικό…
Εάν είμαι απλά ένα ον μιας προσωμοίωσης, απλά δεν έχω την δυνατότητα να το ελέγξω…Να το επιβεβαιώσω ή να το απορρίψω. Η πραγματικότητα μου είναι αληθινή ή ψεύτικη, μόνον κατά το μέτρο που μπορώ να ελέγξω την ύπαρξή της ή μη.